Ο εθνικός μας ζαχαροπλάστης Στέλιος Παρλιάρος τρώει σουβλάκι στα «Αγραφα», στα Εξάρχεια, και ψωνίζει τυριά και αλλαντικά από του Μιράν.
Στο νησί όπου βασιλεύουν τα γιαπωνέζικα εστιατόρια κρύβεται ένας γαστρονομικός θησαυρός: φασόλια καφεμάτικα και κοπανιστές, τυροβολιές και λούζες, ραδίκια του φρυ’άνου και μελόπιτες.
Το Κατώγι Αβέρωφ δημιουργεί από καρδιάς μία νέα σειρά κρασιών τη σειρά ΙΝΙΜΑ.
Εξαιρετικό ντιπ για να προετοιμαστούμε για τη συνέχεια του γεύματος.
Μια θαλασσινή ταβέρνα στην Τήνο, το Θαλασσάκι, υπογραμμίζει τι σημαίνει ελληνική κουζίνα. Παραδοσιακή χωρίς κολλήματα, μοντέρνα χωρίς εκζήτηση. Με βάση τα τοπικά προϊόντα, με φαντασία και δημιουργικότητα.
Πρωτοπορεί και πάλι η Θεσσαλονίκη ως προς το φαγητό. Το καινούργιο μεζεδοπαντοπωλείο Agora στην Παύλου Μελά, που όμοιό του δεν υπάρχει άλλο στην Ελλάδα, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το περίφημο Eataly στο Μιλάνο.
Η ζάχαρη και το αλάτι είναι τα δύο συντηρητικά που η φύση μάς έχει δώσει απλόχερα. Οχι μόνο δεν «χαλάνε», αντιθέτως χρησιμοποιούνται από αρχαιοτάτων χρόνων για τη συντήρηση ευπαθών τροφίμων (παστά κρέατα και ψάρια, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες...
