Το σκωτσέζικο εστιατόριο αγαπά τα κρεατικά και την απλότητα στη μαγειρική. Το ίδιο κι εμείς.
Το σερβίρουμε πάνω σε πράσινες σαλάτες αλλά και ως σάλτσα σε ψητό χοιρινό.
Σε ένα μαγαζί στη Γλυφάδα ζυμώνουν και φουρνίζουν λογιών-λογιών πίτες, πιροσκί και μικρές ζυμαρένιες μπουκίτσες. Όπως παλιά.
Νοσταλγία στοπ. Το γλύκισμα που διαλαλούσαν στα θερινά σινεμά και τα γήπεδα σε τέσσερις εκδοχές του κουτιού και του σαλονιού.
Καλοψημένα απ’ έξω, ζουμερά και αφράτα στο εσωτερικό τους. Κεμπάπ διά χειρός Ντίνας Νικολάου.
Αφού τα ίδια υλικά έχουν όλες, πως γίνεται να είναι τόσο εμφανείς οι διαφορές τους;
Μόλις ψήσουμε την τάρτα (αλμυρή ή γλυκιά), την ξεφορμάρουμε προσεχτικά και την αφήνουμε πάνω σε μία σχάρα με ποδαράκια (ή στη σχάρα του φούρνου που στερεώνουμε πάνω σε δύο αντικείμενα που δεν καίγονται) για να «αναπνεύσει», να στεγνώσει...
Ένα all day στέκι στο κέντρο της Αθήνας με νόστιμη, βιολογική κουζίνα.
